Pyłek pszczeli, pierzga zastosowanie i właściwości

Miód i wosk to podstawowe składniki pozyskiwane w każdej pasiece, jednak to nie jedyne wartościowe produkty pszczelarskie. Często pomija się pyłek pszczeli i pierzgę, a warto wiedzieć, jakie mają właściwości i do czego można je wykorzystać.

Na początek kilka ważnych informacji. Więcej znajdziesz w artykule.

  1. Pyłek pszczeli magazynowany przez pszczoły na własny użytek stanowi cenne źródło mikro i makroelementów, witamin i enzymów pszczelich.
  2. Dzięki ponad 250 zawartym w nim substancjom pyłek pszczeli m.in.:
    – reguluje trawienie,
    – działa przeciwmiażdżycowo i
    – ma właściwości antybiotyczne.  

Pyłek pszczeli – właściwości lecznicze i odżywcze

Pszczelarze często uważają, że to właśnie pyłek pszczeli jest najcenniejszym ze wszystkich pozyskiwanych przez nich produktów. Jego skład chemiczny jest bardzo bogaty – można w nim znaleźć ponad 250 różnych substancji, w tym witaminy, mikroelementy, węglowodany i cenne enzymy pszczele. Dlatego też pyłek okazuje się niezastąpiony w wielu sytuacjach.

Przede wszystkim stanowi cenną naturalną odżywkę uzupełniającą codzienną dietę. Warto po niego sięgnąć, jeśli cierpisz na zaburzenia apetytu – poprawa widoczna jest już po kilku dniach. Pyłek skutecznie wspomaga też odchudzanie, regulując przemianę materii. Poza tym wpływa na ogólne wzmocnienie organizmu, przez co okazuje się istotnym środkiem wspomagającym powrót do formy w stanach wyczerpania organizmu. Zaleca się jego przyjmowanie także osobom zmagającym się anemią.

Pyłek pszczeli ma też bardzo silne działanie odtruwające. Neutralizuje szkodliwe działanie substancji chemicznych na organizm człowieka. Osłania tkankę wątrobową, chroniąc ją przed zatruciami, a w przypadku zatrucia pomaga w wydaleniu toksyn. Z tego powodu bywa używany jako środek wspomagający w leczeniu choroby alkoholowej, łączącym się z detoksykacją.

To oczywiście nie wszystko. Poza wymienionymi zaletami pyłek m.in. reguluje trawienie, działa przeciwmiażdżycowo i antybiotycznie, a także bywa stosowany w kosmetyce. To prawdziwe pszczele złoto – warto więc zastanowić się nad intensywną kuracją pyłkową.

Pyłek pszczeli – co to właściwie jest?

Zacznijmy od kwestii podstawowej – by powstał pyłek pszczeli, niezbędny jest pyłek kwiatowy. To nic innego, jak męskie komórki rozrodcze kwiatów. By roślina wydała owoce, muszą się one dostać z pylników na znamię słupka i je zapłodnić. Chcąc zmaksymalizować szansę na zapłodnienie, rośliny produkują go w ogromnych ilościach.

Zapewne wiesz, jak wygląda pierwszy etap powstania miodu. Pszczoła zwiadowca odnajduje pożytek – źródło nektaru – a następnie przekazuje swoim siostrom w ulu informacje, gdzie się on znajduje. Pszczoły wyruszają do pożytku i zbierają nektar z jego kwiatów. Nektar to jednak nie jedyne, co interesuje te owady. Równie atrakcyjny jest dla nich pyłek – to jedna z podstaw ich wyżywienia, źródło białka, tłuszczów, soli mineralnych i witamin. Jak pszczoły przenoszą pyłek do ula? Mieszają go z odrobiną swojej śliny lub nektaru i transportują w postaci kulek zwanych obnóżami w specjalnych „koszyczkach” na tylnych odnóżach. I właśnie pyłek w postaci obnóży nazywa się pyłkiem pszczelim.

Magazynowanie pyłku i pierzga

Pyłek pszczeli, który znajdzie się w ulu, jest używany zarówno do zaspokojenia bieżących potrzeb pokarmowych pszczelej rodziny, jak i do tworzenia zapasów pokarmowych – nie jest on przecież dostępny w przyrodzie przez cały rok. Do składowania pyłku służą pszczołom woskowe plastry – świeży pyłek ubija się tam i zasklepia. W takich warunkach zachodzi proces fermentacji pyłku, w wyniku którego powstaje inny pszczeli produkt – pierzga

No dobrze – ale skoro pszczoły składują pyłek na własny użytek, co nam do tego? Otóż z uwagi na cenne właściwości lecznicze tej substancji pszczelarze przechwytują pyłek przy pomocy specjalnego sprzętu nazywanego poławiaczem pyłku. Następnie pyłek pszczeli jest suszony, zamrażany lub konserwowany w inny sposób.

Polecam Twojej uwadze artykuły o innych pszczelich produktach. Sprawdź, do czego używany i jak produkowany jest wosk pszczeli Jak powstaje wosk pszczeli?

Proszę pamiętaj, że wskazówki zawarte na naszej stronie nie mogą być potraktowane jako porada medyczna. Każda infekcja, objawy chorobowe oraz zastosowane leczenie powinny być konsultowane z lekarzem. Nawet kuracja naturalnymi produktami może być szkodliwa dla niektórych osób.

Rodzaje miodu pszczelego

Wiele osób sięga po przypadkowe rodzaje miodu, uważając, że ich działanie jest podobne. Zdarza się więc, że rzepakowy miód stosowany jest przy przeziębieniu, a ten lipowy wtedy, gdy trzeba wzmocnić pracę serca. Tymczasem powinno być zupełnie odwrotnie. Miód rzepakowy pozbawiony jest niemal właściwości antybakteryjnych, natomiast świetnie wspomoże serce, miód lipowy to idealny specyfik do zastosowania przy każdej, choćby zwykłej infekcji, bo świetnie radzi sobie z bakteriami i podnosi odporność organizmu. Aby nie popełniać takich błędów, warto poznać rodzaje miodu pszczelego i ich właściwości lecznicze.

Rodzaje miodów i ich zastosowanie

Miód gryczany ma barwę bardzo mocnej herbaty i specyficzny, kwaśny smak. Niestety nie każdemu to odpowiada. Jednak jego świetne, lecznicze właściwości rekompensują niedostatek walorów smakowych. Miód gryczany zawiera mnóstwo rutyny, magnezu, żelaza i witamin, świetnie wzmacnia naczynia krwionośne.

Miód spadziowy produkowany jest ze spadzi, czyli z wydalin mszyc rezydujących na drzewach. Są dwa rodzaje miodu spadziowego – miód ze spadzi iglastej i liściastej. Ten rodzaj miodu polecany jest szczególnie w profilaktyce i leczeniu chorób układu oddechowego.

Miód rzepakowy powstaje oczywiście z nektaru i pyłków kwiatów rzepaku. Spośród wszystkich rodzajów miodów zawiera najwięcej glukozy, dlatego nie jest zalecany diabetykom. Natomiast ma największe właściwości chroniące i wspomagające pracę serca i układu krążenia.

Miód akacjowy oprócz dużej ilości cukrów prostych, zawiera mnóstwo węglowodanów. Jedzenie tego rodzaju miodu jest sporym zastrzykiem energii dla każdego. Polecany jest więc w okresach rekonwalescencji, wszystkim wykonującym wyczerpującą pracę fizyczną bądź umysłową. Miód akacjowy świetnie wzmacnia też odporność i jest pomocny w walce z infekcjami bakteryjnymi.

Miód lipowy zawiera bardzo dużo olejków eterycznych, flawonoidów, węglowodanów i cukrów prostych takich, jak glukoza i fruktoza. Ten skład sprawia, że jest pomocny we wspomaganiu leczenia wielu chorób. Świetnie działa na wszelkiego rodzaju przeziębienia i infekcje. Jest bardzo pomocny przy poważniejszych chorobach, którym towarzyszy wysoka temperatura ciała.

Miód wielokwiatowy to najpopularniejszy rodzaj miodu o wszechstronnym zastosowaniu. Ze względu na swoje duże właściwości antybakteryjne, stosowany jest niemal jak naturalny antybiotyk. Miód wielokwiatowy zapobiega rozwojowi próchnicy, wzmacnia układ odpornościowy oraz ma dobroczynny wpływ na pracę serca i układ krążenia.

Właściwości różnych rodzajów miodu pszczelego

Każdy miód zawiera sporo cukrów prostych, które są bardzo łatwo przyswajane przez organizm. Jest to spora dawka energii, stąd pszczele specyfiki polecane są osobom w okresie rekonwalescencji, sportowcom i wszystkim ciężko pracującym nie tylko fizycznie, ale także umysłowo. Miodowe przekąski świetnie odżywiają struktury mózgu i umożliwiają ciężką pracę umysłową. Nawet diabetycy łatwo przyswajają zawartą w miodzie fruktozę, ale powinni jednak unikać miodu rzepakowego, który zawiera stosunkowo najwięcej glukozy i w związku z tym ma bardzo wysoki indeks glikemiczny.

Miód pszczeli ma duże właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne i przeciwbólowe. Jest wiec świetnym środkiem wspomagającym leczenie przeziębień i innych infekcji. Bardzo dobrze wpływa na gojenie się ran, przyspiesza ich oczyszczanie i likwiduje dolegliwości bólowe. W razie oparzeń, blokuje powstawanie pęcherzy i blizn. Dzięki swoim właściwościom antybakteryjnym hamuje powstawanie procesów próchniczych w jamie ustnej.

Wszystkie rodzaje miodu pszczelego działają na organizm oczyszczająco i odtruwająco, wspomagając tym samym pracę wątroby. Różne rodzaje miodów naturalnych wspomagają pracę serca i całego układu krążenia. Miód rzepakowy i w nieco mniejszym stopniu inne rodzaje miodów pszczelich obniżają ciśnienie, rozszerzają naczynia wieńcowe oraz wzmacniają akcję serca.

Miód działa także moczopędnie, co jest pomocne w profilaktyce i leczeniu schorzeń układu moczowego. Dzięki niemu zmniejszają się dolegliwości spowodowane kamicą, zapaleniami pęcherza moczowego czy miedniczek nerkowych.

Miód rzepakowy – właściwości, działanie, zastosowanie

Miód rzepakowy ma cenne właściwości i warto przeczytać, dlaczego właśnie ten rodzaj miodu należy włączyć do codziennego jadłospisu. W miodzie rzepakowym znajdują się bardzo cenne składniki mineralne, które sprawiają, że ma on właściwości prozdrowotne. Bor świetnie reguluje pracę tarczycy, potrzebny jest w budowie prawidłowych struktur tkanki kostnej oraz świetnie ułatwia wchłanianie innych, cennych substancji odżywczych. Magnez ma doskonały wpływ na pracę układu nerwowego, a potas i cholina to substancje wspomagające bezpośrednio prawidłową pracę serca i układu krwionośnego. Oprócz tego rzepakowy miód to także źródło witamin z grupy B, witaminy C i K. Tak jak każdy miód, tak i miód rzepakowy przydaje się w budowaniu ogólnej odporności organizmu.

Miód rzepakowy – 3 właściwości lecznicze

Miód rzepakowy ma właściwości wspomagające leczenie wielu chorób, choć oczywiście nie zastąpi lekarstw. Najważniejsze właściwości miodu rzepakowego:

1. Polecany jest przede wszystkim osobom cierpiącym na dolegliwości ze strony układu sercowo-naczyniowego. Dzieje się tak prawdopodobnie z powodu dużej zawartości acetylocholiny, która ma zdolność poszerzania naczyń wieńcowych oraz dobrze kontroluje ciśnienie krwi, zapobiegając jego zbyt dużym wzrostom. Rzepakowy miód świetnie sprawdza się jako środek profilaktyczny, lub ten wspomagający rekonwalescencję np. po zawale serca.

2. Miód rzepakowy polecany jest także osobom mającym problemy z właściwą pracą wątroby. Wchłaniająca się szybko glukoza i fruktoza i powstający wówczas kwas glukuronowy pomaga w procesach detoksykacyjnych, zachodzących w organizmie, odciążając tym samym wątrobę.

3. Wiele rodzajów miodów legitymuje się dużymi właściwościami antybakteryjnymi, jednak to nie jest domena miodu rzepakowego. W przypadku przeziębień czy innych infekcji warto sięgnąć po miód wielokwiatowy czy lipowy. Miód rzepakowy natomiast zadziała wspomagająco na obniżenie poziomu niedobrego cholesterolu. Osoby, które cierpią na cukrzycę powinny jednak stosować ten rodzaj miodu bardzo ostrożnie, ze względu na jego bardzo wysoki indeks glikemiczny.

Barwa, smak i zapach miodu rzepakowego

Pszczoły zbierają nektar i pyłki kwiatowe rzepaku na przełomie kwietnia i maja. Świeży miód rzepakowy ma kolor słomkowy i jest płynny. Jednak z uwagi na bardzo dużą zawartość glukozy, w ciągu kilku zaledwie dni następuje jego krystalizacja, a kolor zmienia się na prawie biały. Krystalizacja nie powoduje utraty żadnych właściwości miodu rzepakowego, a jego zapach pozostaje lekki i subtelny.

Miód rzepakowy kremowany – krystalizacja

Każdy miód, rzepakowy także, na początku jest płynny, a następnie krystalizuje się. Im więcej posiada glukozy, tym szybciej przebiega ten proces. Obydwie postaci miodu są źródłem niedogodności w czasie jedzenia. Płynny miód spływa z każdej kanapki, a ten skrystalizowany często sprawia kłopot w czasie smarowania kanapek. Z tych właśnie powodów przeprowadza się tak zwane kremowanie miodów.

Kremowanie pozwala na osiągnięcie konsystencji zbliżonej do tej, którą prezentuje gęsty majonez. Polega ono − w skrócie − na kilkukrotnym wymieszaniu miodu w trakcie zachodzącego procesu krystalizacji. Miód dobrze przygotowany według tej metody jest puszysty i miękki. Kremowanie miodów to proces bezpieczny, który w żaden sposób nie zmienia składu ani właściwości miodu, a jedzenie go jest znacznie łatwiejsze.

Poznaj właściwości innych gatunków miodu. Polecam artykuły:

Proszę pamiętaj, że wskazówki zawarte na naszej stronie nie mogą być potraktowane jako porada medyczna. Każda infekcja, objawy chorobowe oraz zastosowane leczenie powinny być konsultowane z lekarzem. Nawet kuracja naturalnymi produktami może być szkodliwa dla niektórych osób.

Jaki miód dobry na serce?

Jeśli masz problemy z sercem, do swojej diety powinieneś wprowadzić prawdziwy miód. Który najlepiej wybrać? Na problemy sercowo-naczyniowe polecany jest miód rzepakowy. Sprawdź, co zawiera ten rodzaj miodu i dzięki czemu zbawiennie wpływa na serce.

Miód działa profilaktycznie i wspomaga leczenie niewydolności serca oraz miażdżycy naczyń krwionośnych. Jest niezwykle pomocny przy niwelowaniu niepożądanych skutków choroby niedokrwiennej, nadciśnienia krwi, a także innych dolegliwości serca. Nie każdy miód jest jednak skuteczny w równym stopniu. Największe zalety ma miód rzepakowy, ale też nie w każdej postaci. Dowiedz się, jak działa miód i jak go należy przyjmować.

Miód dobry na serce

Fakt, że miód pozytywnie działa na serce i wspomaga kondycję całego organizmu udowodniono naukowo mniej więcej w latach 50. ubiegłego stulecia. Wówczas potwierdzono, że miód wzmacnia skurcze serca oraz poszerza naczynia krwionośne, zapewniając w ten sposób o wiele lepsze ukrwienie naczyń wieńcowych. Miód zawiera łatwo przyswajalną glukozę i fruktozę, czyli cukry o zdolności szybkiego wspomagania pracy serca.

Warto jednak pamiętać, że miód powszechnie stosowany jako słodzik do gorącej herbaty lub kawy, traci swoje zdolności dobroczynnego wpływu na zdrowie. Miód może być używany do napojów, ale nie mogą one mieć temperatury wyższej niż 40 stopni Celsjusza. Z tego też powodu, dodawanie go do innych potraw, poddawanych potem obróbce termicznej, służy zwiększa tylko walory smakowe.

Dobrym rozwiązaniem jest natomiast stosowanie miodu jako dodatku do twarogu i kanapek, bo wówczas spożywany jest w swoim naturalnym stanie i zachowuje wszystkie właściwości. Jakiś czas temu odkryto także, że miód wchłaniany do organizmu jest już w ustach poprzez system naczyń krwionośnych, dlatego jedząc go, warto potrzymać go w ustach przez dłuższą chwilę.

Dlaczego miód pomaga na serce

Ta najlepsza dla serca odmiana miodu pozyskiwana jest w okresie kwitnienia rzepaku. Przepiękne, intensywnie żółte pola, to miejsce pracy pszczół zwykle na przełomie kwietnia i maja. Miód rzepakowy zawiera bardzo dużo glukozy i niewiele wody, stąd proces jego krystalizacji trwa tylko kilka dni. Ten pszczeli produkt ma jasny kolor, bardzo delikatny smak i niezbyt agresywny aromat.

W swoim składzie zawiera przede wszystkim cukry proste, które z łatwością wchłaniają się do organizmu i są znakomitym, naturalnym zastrzykiem energii. Oprócz glukozy i fruktozy w miodzie rzepakowym można znaleźć:

  • bardzo cenne flawonoidy,
  • związki goryczkowe,
  • kwas nikotynowy oraz
  • cholinę, która aktywnie wspomaga pracę serca i mózgu w zakresie pamięci długotrwałej.

Odpowiednia ilość choliny w organizmie zmniejsza także ryzyko wystąpienia demencji i choroby Alzheimera.

Zawarty w miodzie rzepakowym bor wspomaga prawidłową pracę tarczycy oraz reguluje poziom wydzielanych hormonów. Miód rzepakowy to także witaminy C i K oraz cały wachlarz witamin z grupy B.

Włączenie miodu rzepakowego do codziennej diety zalecane jest w zasadzie każdemu. Jednak osoby z dolegliwościami ze strony układu sercowo-naczyniowego powinny stosować tak zwaną kurację miodową, która znakomicie zadziała profilaktycznie lub będzie wspierać proces leczenia. Godzinę przed każdym posiłkiem należy zjeść jedną lub dwie łyżki miodu rzepakowego. Na efekty takiej kuracji trzeba poczekać kilka tygodni. Niektórzy, aby wzmocnić działanie miodu, rozpuszczają go w letnich naparach przyrządzanych z owoców dzikiej róży.

Zachęcam do zapoznania się innymi artykułami na temat właściwości różnych rodzajów miodu:

Proszę pamiętaj, że wskazówki zawarte na naszej stronie nie mogą być potraktowane jako porada medyczna. Każda infekcja, objawy chorobowe oraz zastosowane leczenie powinny być konsultowane z lekarzem. Nawet kuracja naturalnymi produktami może być szkodliwa dla niektórych osób.

Z czego składa się miód

Czy wiesz z czego składa się miód? Czy może być szkodliwy? Jak odróżnić miód sztuczny od naturalnego? Odpowiedzi znajdziesz w artykule. Sprawdź, jaki jest skład prawdziwego miodu oraz jak odróżnić go od tego „ulepszanego” przez człowieka. Dowiedz się także, dlaczego przed podaniem nie wolno poddawać miodu zbyt wysokiej temperaturze.

W skrócie – skład miodu

W miodzie znajdziesz m.in.:

  • glukozę i fruktozę – cukry proste,
  • witaminy takie jak A, B2 oraz PP,
  • składniki mineralne − żelazo, magnez, fosfor i wapń,
  • enzymy prozdrowotne i polifenole, m.in. garbniki, antocyjany i chlorofil.   

Wszystkie powyższe składniki korzystnie wpływają na zdrowie i funkcjonowanie organizmu człowieka.

Składniki odżywcze miodu pszczelego

Prawdziwy miód pszczeli, poza niepowtarzalnym smakiem i aromatem, zawiera wiele witamin, enzymów i kwasów organicznych, które są bardzo cenne dla naszego zdrowia. Jego słodycz wynika głównie z zawartości glukozy i fruktozy, czyli cukrów prostych, bardzo łatwo przyswajanych przez organizm – stąd mówi się o znakomitych właściwościach wzmacniających miodu. Ta „łatwo dostępna energia” sprawia, że miód powinien być stosowany u chorych w okresach rekonwalescencji, ceniony jest  przez sportowców i wszystkich tych, którzy intensywnie pracują − zarówno fizycznie, jak i umysłowo.

W skład miodu pszczelego wchodzi zestaw cennych witamin takich, jak A, B2 oraz PP oraz składniki mineralne − żelazo, magnez, fosfor i wapń. Miód ceniony jest jednak głównie z powodu dużej zawartości enzymów prozdrowotnych i polifenoli, wśród których znajdziemy garbniki, antocyjany czy chlorofil.  To właśnie polifenole sprawiają, że miód pszczeli ma właściwości antybakteryjne, grzybobójcze oraz jest silnym antyoksydantem, zwalczającym wolne rodniki, dzięki czemu zapobiega rozwojowi chorób nowotworowych.

Znajdujące się w miodzie enzymy poprawiają pracę układu krwionośnego i serca, ale trzeba mieć świadomość, że są one bardzo wrażliwie na działanie wysokich temperatur! Słodzenie miodem gorącej herbaty czy kawy pozbawia enzymy ich właściwości prozdrowotnych. W temperaturze przekraczającej 45 stopni Celsjusza enzymy tracą swoje zalety.

Miód pszczeli zawiera także szereg olejków eterycznych, które nadają mu charakterystyczny, przyjemny zapach. Z kolei za smak miodu odpowiedzialne są kwasy organiczne.

Jak odróżnić prawdziwy miód od sztucznego?

Miód po zebraniu przez kilka tygodni jest płynny i wówczas bardzo łatwo sprawdzić, czy jest on rzeczywiście produktem pochodzącym z pasieki. Wystarczy nabrać na łyżkę jego niewielką ilość i przelewać na talerzyk. Prawdziwy miód utworzy najpierw małą górkę. Z kolei sztuczny − rozleje się na talerzu, jak zwykła woda.

Można też inaczej odróżnić miód naturalny od sztucznego, ale jest to możliwe dopiero po kilku tygodniach. Prawdziwy miód ulega krystalizacji, natomiast ten sztuczny zawsze pozostanie płynny.

Czy prawdziwy miód może zaszkodzić?

Niestety nie mamy dobry wieści dla alergików. Naturalny miód może zaostrzyć niekorzystne objawy alergii. Dlatego nie powinni oni zbyt często dodawać miodu do swoich potraw, a przede wszystkim unikać tak zwanych miodów wielokwiatowych. Osoby cierpiące na różnego rodzaju alergie, powinny używać miodów spadziowych lub gryczanych.

Trzeba też niezwykle uważać na mieszanki miodów importowane czasem z zupełnie egzotycznych dla nas krajów. Najczęściej chodzi tu o produkty chińskie i te pochodzące z Indii. Takie miody z reguły sprzedawane są w stosunkowo niskich cenach. W pasiekach stosuje się tam wiele środków chemicznych, które nie są przyjazne zdrowiu człowieka i dodatkowo mogą powodować także reakcje alergiczne.

A może poczytasz o właściwościach prozdrowotnych różnych gatunków miodu? Zajrzyj do artykułów:

Proszę pamiętaj, że wskazówki zawarte na naszej stronie nie mogą być potraktowane jako porada medyczna. Każda infekcja, objawy chorobowe oraz zastosowane leczenie powinny być konsultowane z lekarzem. Nawet kuracja naturalnymi produktami może być szkodliwa dla niektórych osób.

Miód słonecznikowy

Miód słonecznikowy to jeden z najrzadszych rodzajów miodu naturalnego. Ma jasną, soczystą barwę i najczęściej spotykany jest we wschodniej Polsce. W smaku jest delikatny, dlatego na pewno polubią go dzieci. Szybko się krystalizuje, jednak w tym procesie pozostaje miękki i łatwo rozpuszczalny w wodzie. Jakie ma właściwości odżywcze i zdrowotne? Przeczytaj poniżej.   

Miód słonecznikowy – cechy charakterystyczne

Pasieki stosunkowo rzadko znajdują się w pobliżu plantacji słoneczników. To jedna z przyczyn, dla których miód słonecznikowy, pozyskiwany z nektaru słonecznika, okazuje się jednym z najrzadziej spotykanych miodów w naszym kraju. Najczęściej można go spotkać u pszczelarzy we wschodniej Polsce, gdzie znajduje się większość słonecznikowych pól.

Jeśli chodzi o kolor, ten rodzaj miodu wyróżnia się żywą, soczyście żółtą barwą, którą można skojarzyć z jego wielkimi kwiatami. Dość szybko się krystalizuje, ale – w przeciwieństwie do innych rodzajów miodu – po procesie krystalizacji jest miękki. Sprawia to, że bez problemu rozpuszcza się w wodzie i w innych napojach, łatwo też rozsmarować go na kromce chleba.

W smaku miód ten okazuje się dość delikatny i subtelny. To czyni go świetnym miodem dla dzieci, które często odmawiają jedzenia intensywnego w smaku miodu lipowego czy gryczanego.

Miód słonecznikowy – skład i właściwości lecznicze

Jak w przypadku każdego miodu, główne składniki miodu słonecznikowego to oczywiście cukry proste – glukoza i fruktoza – woda, pszczele enzymy (przede wszystkim inwertaza i inhibina), flawonoidy oraz liczne biopierwiastki i kwasy organiczne. Jeśli chodzi o te ostatnie, miód słonecznikowy zawiera je w stosunkowo dużej ilości, stąd mówimy o jego wysokiej kwasowości.

Zawarte w nim substancje sprawiają, że jest on świetnym lekiem na bardzo wiele różnych chorób. Miód słonecznikowy pomaga przede wszystkim w leczeniu chorób serca i układu krążenia, znacznie poprawiając dotlenienie serca i wzmacniając żyły i tętnice. Jest ważnym środkiem w profilaktyce miażdżycy, obniża też ciśnienie krwi oraz pomaga regulować poziom ciężkiego cholesterolu LDL.

Masz problemy z układem trawienia? Miód słonecznikowy jest w sam raz dla Ciebie. Ze względu na swoje właściwości detoksykacyjne wzmacnia i chroni wątrobę – nie trzeba chyba dodawać, jak ważne dla naszego zdrowia jest prawidłowe funkcjonowanie tego organu. Po ten rodzaj miodu warto też sięgnąć, by wspomóc żołądek i jelita.

Miód słonecznikowy to także Twój sprzymierzeniec w okresie sezonowych przeziębień i grypy. Skutecznie pomaga organizmowi walczyć ze stanami zapalnymi górnych dróg oddechowych. Działa przeciwbakteryjnie i wzmacniająco, warto więc mieć go pod ręką w okresie osłabionej odporności organizmu.

Te same jego właściwości sprawiają, że zbawiennie działa na układ moczowy i nerki, pomagając w oczyszczaniu organizmu. Co ciekawe, dermatolodzy często zalecają miód słonecznikowy jako wsparcie w leczeniu różnego rodzaju chorób skóry.

Miód słonecznikowy – jak stosować?

By miód działał skutecznie i chronił Twój organizm przed infekcjami, najlepiej zjadać 2-3 łyżki dziennie, w tym pierwszą porcję przed śniadaniem. Niektórzy mieszają miód słonecznikowy z pyłkiem lub mleczkiem pszczelim, by wzmocnić jego działanie – warto spróbować i takiego rozwiązania

Poznaj właściwości innych rodzajów miodu. Polecam Ci artykuły:

Proszę pamiętaj, że wskazówki zawarte na naszej stronie nie mogą być potraktowane jako porada medyczna. Każda infekcja, objawy chorobowe oraz zastosowane leczenie powinny być konsultowane z lekarzem. Nawet kuracja naturalnymi produktami może być szkodliwa dla niektórych osób.

Miód spadziowy – jak i z czego powstaje

Miód spadziowy występuje w dwóch odmianach. Iglasty – o łagodnym smaku, z delikatną nutą żywicy, jest bardzo ciemny, w Polsce produkowany głównie ze spadzi z sosen i świerków. Miód spadziowy liściasty – na początku jest jasny, z upływem czasu i pod wpływem tlenu i światła – ciemnieje. Produkowany jest przede wszystkim ze spadzi klonowej, brzozowej czy bukowej. Skorzystaj z leczniczych właściwości miodu spadziowego, jeśli męczą Cię nawracające infekcje górnych dróg oddechowych.  

Z czego powstaje miód spadziowy?

Miód spadziowy, jako jedyny rodzaj miodu, nie jest produkowany z nektaru, który pszczoły zbierają z kwiatów. Z czego więc powstaje miód spadziowy? Wytwarzany jest przez pszczoły ze spadzi, która jest wydaliną mszyc żerujących na roślinach. Mszyce wysysają sok z roślin, z którego pobierają tylko potrzebne im białko, a w swoich wydalinach pozostawiają wszystkie cukry.

Ponieważ potrzebują tego białka całkiem sporo, to przerabiają ogromne ilości roślinnego soku i tym samym pozostawiają na drzewach spadź, którą można zaobserwować w formie maleńkich kropelek na liściach lub igłach drzew.

Dla mszyc najbardziej atrakcyjne są jodły. W najlepszych okresach spadziowych, w ciągu godziny, na tym drzewie można znaleźć nawet 4 kg spadzi.

Miód spadziowy – jak powstaje?

Cały proces produkcyjny to ogromna praca pszczół. Pszczoły mieszają w wolu miodowym spadź z wydzieliną gruczołów ślinowych, a następnie zanoszą ją do ula. Tam spadź odbierają pszczoły-robotnice, które z kolei mieszają ją ze swoją śliną, a następnie umieszczają w pierwszej komórce plastra w ulu. Potem ten półprodukt przenoszony jest do kolejnych komórek, gdzie przechodzi proces odparowania wody. Ale faza przenoszenia nektaru z komórki do komórki to też etap dojrzewania miodu. W tym okresie sacharoza znajdująca się w spadzi zostaje przekształcana w cukry proste, które w końcowej fazie stanowią nawet 75−80% wszystkich cukrów zawartych w miodzie.

Właściwości miodu spadziowego

Ten rodzaj miodu jest wyjątkowo skuteczny w profilaktyce i wspomaganiu leczenia chorób dróg oddechowych. Ma właściwości przeciwzapalne, antybakteryjne i wykrztuśne. Jest pomocny w leczeniu wszelkich przeziębień, ale także poważnych chorób, jak zapalenie oskrzeli czy płuc.

Miody spadziowe potrafią także przeciwdziałać miażdżycy naczyń krwionośnych, wspomagając tym samym pracę serca. Dzieje się tak, ponieważ miód spadziowy zawiera ogromne ilości flawonoidów. Poleca się go więc także przy wszelkich nieprawidłowościach pracy układu nerwowego.

Ze względu na właściwości przeciwnowotworowe, umiejętność neutralizacji toksycznych substancji trafiających do organizmu, miód spadziowy jest polecany osobom po leczeniu sterydami czy antybiotykami. Powinni go też włączyć do swojej diety wszyscy, którzy pracują przy produkcji niebezpiecznych substancji, bo miód spadziowy ma także właściwości odtruwające.

Miód spadziowy iglasty

Miód powstający ze spadzi zbieranej na drzewach iglastych ma łagodny smak z charakterystyczną nutą smakowo-zapachową żywicy tych drzew. Jest bardzo ciemny, czasem prawie czarny. Choć najwięcej można go zebrać na jodłach, to w Polsce, z powodu stosunkowo niewielkich zasobów jodeł, zbierany jest głównie z sosen i świerków. Jest idealny przy wszelkich schorzeniach dróg oddechowych, sprawdza się przy zaparciach, biegunkach oraz przy dolegliwościach sercowych.

Miód spadziowy liściasty

Spadź zbiera się także z drzew owocowych i liściastych. Miód powstający z tego pierwszego rodzaju drzew ma przepiękny złocisty kolor i niezwykły, kwiatowy aromat. Natomiast miód ze spadzi liściastej, zbieranej głównie z lip, klonów, brzóz, buków czy głogu na początku ma jasny kolor, ale ciemnieje on pod wpływem światła i tlenu. Ten rodzaj miodu świetnie wspomaga leczenie wszelkich chorób nerek i dróg moczowych. Ma też dobroczynny wpływ na kondycję wątroby i dróg żółciowych.

Miód spadziowy – właściwości lecznicze

Pomimo naprawdę znakomitych właściwości miodu spadziowego, które wspomagają profilaktykę i leczenie wielu chorób, trzeba pamiętać, że miód ten nie jest lekarstwem. Samodzielnie nie jest on w stanie walczyć z poważnymi chorobami. Jednak jeśli będzie stałym składnikiem posiłków, to można wielu chorobom zapobiec lub efektywnie wspomóc ich leczenie.

Jeśli interesujesz się właściwościami różnych gatunków miodu, zajrzyj do artykułów:

* Proszę pamiętaj, że wskazówki zawarte na naszej stronie nie mogą być potraktowane jako porada medyczna. Każda infekcja, objawy chorobowe oraz zastosowane leczenie powinny być konsultowane z lekarzem. Nawet kuracja naturalnymi produktami może być szkodliwa dla niektórych osób.

Miód wielokwiatowy – właściwości i zastosowanie

Miód wielokwiatowy to najbardziej popularny rodzaj miodu. Wspomaga leczenie wielu dolegliwości jak np. przeziębienia sezonowe i infekcje wirusowe, wzmacnia też odporność organizmu i przyspiesza gojenie się ran.

Na co dobry jest miód wielokwiatowy? Przygotowałam dla Ciebie kilka najważniejszych punktów. Szczegóły przeczytasz dalej.

  1. Zawiera wit. A i C, dlatego dobrze sprawdza się w leczeniu infekcji wirusowych i sezonowych przeziębień.
  2. Jest bogaty w wit. z grupy B, więc korzystnie wpływa na układ nerwowy.
  3. Zawiera kwas foliowy i żelazo, dlatego poleca się go kobietom w ciąży.
  4. Jest lekkostrawny, więc może być stosowany w stanach wyczerpania fizycznego po przebytych chorobach także układu pokarmowego.

Właściwości miodu wielokwiatowego

Miód wielokwiatowy zawiera bardzo wiele witamin i składników mineralnych. Jest bogaty w witaminy A i C, dlatego skutecznie walczy z przeziębieniami i infekcjami wirusowymi. Wzmacnia też  odporność organizmu. Jego bakteriobójcze właściwości pomagają przeciwdziałać próchnicy zębów.

Ten rodzaj miodu zawiera także witaminy B6 i B9 czyli kwas foliowy oraz witaminę B12, która jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego oraz właściwej pracy mózgu. Jej niedobór potrafi przyspieszyć rozwój stwardnienia rozsianego oraz wystąpienie objawów demencji.

Miód wielokwiatowy to także źródło cennych minerałów, wśród których znajdziemy żelazo, potas, magnez fosfor i wapń, czyli składniki, bez których organizm nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować.

Wielokwiatowy miód składa się głównie z cukrów prostych, czyli z glukozy i fruktozy, i dlatego jest przysmakiem łatwostrawnym. Z tego powodu nieodzowny jest w czasie wszelkich rekonwalescencji, gdzie chorym zaleca się dietę nieobciążającą organizmu, a jednocześnie bogatą w witaminy i minerały.

Miód wielokwiatowy, kolor, smak, zapach

Miód wielokwiatowy, powstający z nektaru roślin wiosennych, ma bardzo łagodny smak, a jego delikatna, jasna barwa świadczy o tym, że pochodzi z młodych roślin. Miód wielokwiatowy produkowany latem, ma już bardziej zdecydowany smak, a jego kolor jest znacznie ciemniejszy. Jeden i drugi rodzaj to ciągle znakomity, naturalny produkt. Jeśli nie jesteś pewien, czy jest on prawdziwy, sprawdź to! Jedną łyżkę miodu wylej powoli na talerzyk. Prawdziwy miód utworzy małą górkę, a sztuczny rozleje się, tak jak woda.

Na co dobry jest miód wielokwiatowy?

Miód wielokwiatowy ma znakomity wpływ na pracę serca. Dostarcza mu łatwo przyswajalnych składników energetycznych, jakimi są fruktoza i glukoza. Niezwykle ważny jest też potas, który będąc składnikiem niezbędnych elektrolitów, wspomaga zachowanie właściwego rytmu pracy serca oraz stabilizuje ciśnienie krwi.

Miód ten stosuje się jako specyfik przeciwdziałający anemii lub wspomagający leczenie tej choroby, głównie dzięki dużej zawartości żelaza. To ten minerał jest jednym z najważniejszych składników hemoglobiny oraz bierze udział w procesach krwiotwórczych.

Warto też wspomnieć, że miód wielokwiatowy jest stosowany szeroko w kosmetyce. Preparaty zawierające miód doskonale odżywiają skórę, np. w formie maseczek. Warto przygotowywać je samodzielnie w domu (np. łyżka glinki różowej lub białej, łyżeczka miodu, kropelka olejku orzechowego lub marchewkowego, woda do uzyskania właściwej konsystencji).

Sprawdź właściwości i zastosowanie innych rodzajów miodu. Polecam artykuły:

Jakie witaminy ma miód?

Prawdziwy miód jest bombą witaminowo-mineralną. W zależności od rodzaju miodu znajdziemy tam różne kombinacje następujących witamin: A, C, B6, B9 czy B12. Miód jest też źródłem żelaza, głównego składnika hemoglobiny (polecane jest spożywanie miodu przy anemii), potasu, który w procesie syntezy z sodem i chlorem, tworzy elektrolity, a także wapnia, magnezu i fosforu. Naturalny miód powinien być stałym elementem diety.

Witaminy w miodzie

Miód to prawdziwa skarbnica witamin, które codziennie muszą być dostarczane organizmowi, aby mógł on prawidłowo funkcjonować. W składzie miodu znajdują się:

  • Witamina A – jest niezbędna dla zachowania zdolności widzenia, ma duży wpływ na obniżanie i utrzymywanie prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi, a także zwiększa odporność organizmu. Witamina A ma też właściwości antyoksydacyjne, potrafi zwalczać wolne rodniki. Niezwykłą jej zaletą jest zdolność do blokowania szkodliwego działania benzopirenu, który pochodzi z dymu papierosowego. Neutralizuje go i przekształca w substancje nieszkodliwe.
  • Witamina C – czyli kwas askorbinowy, który m.in. łagodzi wszelkie objawy przeziębień, a przyjmowany stale w odpowiedniej ilość zwiększa odporność organizmu, który potrafi się wówczas bronić przed wirusami. Witamina C jest niezbędna dla prawidłowego wchłaniania żelaza. Potrafi ona obniżać szkodliwe działanie miedzi, kobaltu czy rtęci. Dzięki niej organizm chroniony jest przed rakotwórczymi substancjami. Witamina C obniża poziom cholesterolu, poprawia kondycję i niweluje szkodliwe skutki stresu.
  • Witamina B6 – odgrywa wielką rolę w prawidłowym funkcjonowaniu układu krwionośnego i nerwowego. To ona jest niezbędna dla właściwej pracy serca i  prawidłowego ciśnienia krwi. Zapobiega także bolesnym skurczom mięśni. Dzięki niej możliwie jest magazynowanie energii w organizmie, prawidłowy rozkład zarówno tłuszczów, jak i węglowodanów. Witamina B6 łagodzi objawy depresji i bóle głowy.
  • Witamina B9 – czyli znany wszystkim kwas foliowy, jest niezbędna przede wszystkim kobietom w okresie ciąży, zapobiegając wadom cewy nerwowej u dziecka rozwijającego się w łonie matki. Witamina B9 ochrania też kod genetyczny, zapobiegając jego niedobrym modyfikacjom. Kwas foliowy jest niezbędny dla zapobiegania wystąpienia anemii, depresji lub spadku odporności.
  • Witamina B12 – jest niezastąpiona w procesie funkcjonowania układu nerwowego. Tworzy tzw. osłonki komórek nerwowych, stąd jest niezwykle ważna w profilaktyce i leczeniu stwardnienia rozsianego. Ponieważ ma także ogólne zdolności ochronne komórek i powiązań nerwowych, jej niedobór może przyspieszać wystąpienie stanów demencji i ogólnego splątania. Podawana profilaktycznie zapobiega pojawieniu się problemów z apetytem oraz wspomaga rekonwalescencję.

Jakie minerały są w miodzie?

W 100 gramach miodu znajduje się aż 3% dziennego zapotrzebowania na żelazo, a to przecież najważniejszy składnik hemoglobiny, który jest niezbędny dla tworzenia czerwonych ciałek krwi. Żelazo jest konieczne dla prawidłowej struktury skóry, włosów i paznokci. Bez niego nie będzie też prawidłowo funkcjonował układ odpornościowy.

Niezwykle cenny jest też potas, który w połączeniu z sodem i chlorem tworzy w organizmie niezbędne elektrolity, odpowiedzialne za prawidłowy bilans płynów organizmie. Potas odgrywa bardzo ważną rolę w zachowaniu właściwego rytmu serca, pomaga w utrzymaniu dobrego poziomu ciśnienia krwi oraz wspomaga funkcjonowanie mięśni i nerwów.

W składzie miodu znajdziemy także wiele innych minerałów, takich jak wapń, magnez czy fosfor. Ta niezwykle bogata zawartość złocistego przysmaku zdecydowanie przemawia za włączeniem go na stałe do codziennej diety.

Sprawdź, jakie właściwości mają poszczególne rodzaje miodu. Polecam Ci artykuły:

Miód manuka – właściwości, działanie, zastosowanie

Miód akacjowy – właściwości, działanie, zastosowanie

Miód lipowy – właściwości, działanie, zastosowanie

 

 

 

Właściwości lecznicze i zdrowotne miodu

Prawdziwy miód działa przeciwzapalnie i antybakteryjnie. Ma właściwości oczyszczające organizm ze szkodliwych substancji, poprawia także krążenie krwi. Poznaj lecznicze i zdrowotne właściwości miodu oraz sprawdź, jak wpływa na nasz organizm.

Miód i jego właściwości lecznicze

Naturalny miód działa przeciwzapalnie i przeciwbakteryjne. Zwiększa odporność organizmu, świetnie chroni układ oddechowy przed wszelkimi infekcjami, a gdy już do nich dojdzie, znacznie przyspiesza odzyskanie formy. Stąd zalecany jest w trakcie leczenia kaszlu, różnych dolegliwości gardła, a także w czasie występowania podwyższonej temperatury ciała.

Nie sposób nie zauważyć, że właściwości zdrowotnie miodu to także oczyszczanie organizmu. Miód niweluje skutki działania różnych używek − alkoholu i papierosów, a także kawy i herbaty. Oczyszcza znakomicie organizm, jest więc często stosowany, jako środek pomocniczy w leczeniu wrzodów żołądka czy dwunastnicy. Miód pomaga też w leczeniu i łagodzi objawy przy nieżytach żołądka, zapaleniach bądź innych dolegliwościach ze strony jelit.

Miody i ich właściwości wykorzystuje się też w celu poprawy pracy układu krążenia. Naturalny miód poprawia krążenie krwi i obniża ciśnienie, dlatego jest polecany wszystkim tym, którzy walczą z nadciśnieniem tętniczym. Wspomaga leczenie wszelkich chorób wieńcowych, zespołów płucno-sercowych oraz nerwicy naczyniowej serca.

To nadal nie wszystkie prozdrowotne właściwości miodu pszczelego. Warto wiedzieć, że działa on także moczopędnie, dlatego warto go stosować przy wielu dolegliwościach układu moczowego. Pomaga on w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych nerek, pęcherza moczowego, a nawet w kamicy zarówno nerkowej, jak i pęcherza moczowego. Dzięki spożywaniu miodu zmniejszają się też obrzęki będące efektem niewydolności nerek.

Miód ma zbawienny wpływ na układ nerwowy. Działa uspokajająco i świetnie łagodzi nie tylko stany nadpobudliwości i nerwice, ale także bardzo efektywnie poprawia samopoczucie i nastrój. Powinni go jeść wszystkich doświadczający uczucia apatii i wyczerpania nerwowego. Gdy występują trudności z zasypianiem, warto napić się ciepłego mleka z miodem.

Co zawiera miód?

Miód to ogromna ilość i różnorodność składników niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. W jego składzie znajdziemy bardzo dużą ilość witamin takich, jak A, C oraz cały wachlarz witamin z grupy B. Zawiera przy tym wiele minerałów, jak chociażby chlor, fosfor, wapń, żelazo, magnez czy mangan.  Miód to także kwas foliowy tak potrzebny każdemu człowiekowi, a szczególnie kobietom w ciąży.

W tym złocistym przysmaku znajdziemy też wiele składników, dzięki którym ma on zdolności antybakteryjne. To nadtlenek wodoru pozwala organizmowi zwalczać bakterie. Warto też dodać, że to 3-procentowy roztwór właśnie nadtlenku wodoru jest popularną i wszystkim znaną wodą utlenioną. W miodzie znajdują się też inne składniki antybakteryjne, takie jak lizozym, apidycyna i inhibina.

Warto także docenić właściwości odżywcze miodu. W 100 gramach tego specyfiku znajduje się ponad 300 kcal. Świetnie zastąpi cukier przy słodzeniu kawy czy herbaty.

Jeśli potrzebujesz informacji na temat właściwości poszczególnych rodzajów miodu polecam Ci artykuły: